ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ   ขอบคุณสำหรับ ความห่วงใย ที่มีให้ ผักหวาน คะ      ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ

 

จากไดฯ หน้าที่แล้ว แม่รู้สึกดีใจ ปลื้มใจ และ
ขอบคุณมากๆ คะ

สำหรับทุกๆ ความห่วงใย ความปรารถนาดี ตลอดจน คำแนะนำ ที่มีให้พวกเรา

 

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ

 

ดังนั้น แม่จึงขอ บันทึกซะหน่อย ถึงอาการปัจจุบันของผักหวาน

ตอนนี้ 15 ธันวาคม 2551  เวลา ตีหนึ่งห้าสิบนาที

ผักหวาน เริ่มไม่มีไข้แล้วคะ แต่ยังคะ ยังไม่วางใจ ยังคงให้ยาลดไข้ เมื่อครบทุก 4 ชั่วโมง
แต่อาการตลอดวัน ของวันอาทิตย์ ที่ 14 ธันวาคม 2551

ผักหวาน สดใสขึ้นมากคะ แต่ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ นะแม่ว่า

เพราะผักหวาน ยังถ่ายเป็นน้ำ และ มีอ้วก แม้จะไม่บ่อย แต่บั่นทอนจิตใจ ทั้งแม่และลูก มากทีเดียว

เพราะ หลังจากที่ ผักหวาน กินข้าว (ข้าวต้มอ่อนๆ) กินนม

แล้วก็ตามด้วยยาต่างๆ อันได้แก่

ยาแก้อาเจียน ยาต้านเชื้อในลำไส้ ยาลดไข้ ยาแก้อักเสบ(คนละตัวกับ ต้านเชื่อในลำไส้)

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ

 

แม้ว่าตอนกินข้าว ผักหวานจะกินได้นิดเดียว แบบว่า พอให้มีอะไรในท้อง

ส่วนนมไม่ต้องพูดถึง ปกติวันละ 5-6 ขวด แต่ ตั้งกะไม่สบายมานี่ กินได้ขวดหนึ่ง ทั้งวัน

ยังอ้วก ออกมาหมดเลย  ต้นขา ที่ตันๆ น่าฟัด น่ากัด เรียวหมดเลย  สงสารที่สุด

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ


พอกินยา ตัวสุดท้ายยังไม่ทันหมด ก็จะอ้วก...ออกมา

เวลาที่ผักหวาน อ้วก จะน่าสงสารมาก เพราะ เธอจะร้องไห้ ไปอ้วกไป ไม่รู้เป็นอะไร

เธอจะเริ่มกรีดร้อง บอกแม่ก่อนว่า แม๊..... หวานจะอ้วกแล้ว แล้วก็ร้องไห้
ซักพัก ก็จะอ้วก ออกมา แล้วก็ร้องไห้ไปอ้วกไป จนกว่าจะรู้สึกว่าหมด

แล้วเราก็ต้องมาเริ่มกินยากันใหม่ เพราะ ที่เพิ่งกินไป อ้วกออกมาหมด

 

แต่อย่างที่บอก ผักหวาน ดีขึ้นมากแล้ว
หลังจากที่ไปพบคุณหมอ อีกที(ทีที่ 3 ภายในเวลา 6 วัน)

เมื่อเย็นวันเสาร์ที่ 13 ธันวา  คุณหมอก็จัดยาฆ่าเชื้อ เพิ่มให้อีกตัว

และ เปลี่ยนยาลดไข้ตัวใหม่  แต่ก็ยังไม่หายร้อยเปอร์เซ็นต์

เพราะยังกินเยอะไม่ได้ ยังอ้วก และ ถ่ายเป็นน้ำอยู่  แต่ไม่มีไข้แล้ว

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ

 

วันพรุ่งนี้ (15 ธันวาคม 2551)  ยังไม่ให้ ผักหวาน ไปโรงเรียน

ที่แม่เขียนแบบนี้ก็เพราะว่า พ่อเบิร์ด ได้ลองถามผักหวาน ว่า พรุ่งนี้ไปโรงเรียนมั๊ยครับ?

ผักหวาน ก็ตอบทันทีโดยไม่ลังเล ว่า “ไปคะ”

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ

กำลังใจอันใกล้ชิด ของผักหวาน พี่ผักบุ้ง และ พี่พิม คะ

 

แม่ต้องรีบสอนใหม่ ให้พูดว่า ยังไม่ไป จะไปบ้านยายเอ้ย

เพราะ ผักหวาน ยังไม่หายดี ยังต้องกินยาอีกหลายตัว และยังต้องระวังเรื่องอาหารและนม

ดังนั้น ถ้า ผักหวาน จะไปโรงเรียน วันพรุ่งนี้ ไม่ใช่เรื่องแน่ๆ

ซึ่ง ผักหวาน ก็รับทราบและเข้าใจเป็นอย่างดี ว่าวันพรุ่งนี้ ต้องไปบ้านยายเอ้ย

 

คืนนี้ แม่อยู่โยง ทั้งเฝ้า ผักหวาน เพื่อให้ยา และ ทำงาน นิโหน่ยยย

 

ขอบคุณอีกครั้ง คะ ทุกๆ ท่านเลย

โดยเฉพาะ ป้าลักษณ์  ลำปาง

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ


พี่ผักบุ้ง
ได้รับแล้วน๊า ป้าลักษณ์ น่ารักเสมอ

ร้องขออะไร ไม่เคยมีเลยซักครั้งที่จะถูกปฏิเสธ

 

^----^

 

 

ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ

     Share

<< ผักหวานผักหวานดีขั้นแล้วคะ >>

 


 


วันที่ฝนตกปรอยๆ
ผ้าป่า และ ป่วย (กันอีกแล้วคะ)
วันพ่อ / ปาร์ตี้ / และ ป่วย (เล่าย้อนจ๊ะ)
เมื่อคราวที่ได้พบพี่สาวจากนครศรีฯ
ผักหวานดีขั้นแล้วคะ
ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่มีให้ผักหวานคะ
ผักหวาน
ทำไปด้ายยยย แม่อะ..
37 ปีบริบูรณ์
สวัสดีไดอารี่บ้านสองผัก
ChiangMai Zoo Aquarium

 


*  My Link  *


Ban2pak Archives

Ban2pak Hi5

 

 




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 



 
สเลนไปเลยเหรอหลานลุง
เอาไว้ให้หายดีก่อนนะ แล้วค่อยมาสวยเด้งใหม่
หวานน่ารักเสมอนะคะ ลุงละไม่อยากให้หนูโตเลย เด๋วอดหอมแก้ม ไอ้ตอนที่ได้หอมแก้มหนูก็ต้องอาศัยทีเผลอ อุตส่าห์ได้มาตั้ง 1 ฟอดแน่ะ
หานไว ๆ นะคะขวัญใจ ลุง ๆ ป้า ๆ น้า ๆ อา ๆ...เจ้าหญิงจอมแก่น
ลุงเชียร์   
Tue 16 Dec 2008 9:36 [2]

น้องผักหวานหายป่วยไวไวน่ะค่ะ
เป็นกำลังใจให้คนหนึ่งด้วยจ้า
ตอนนี้ เมน ครูนียังไม่มา
แต่ดูอาการแล้วน่าจะช่ายยมั้งค่ะ
คงจะเศร้าอีกแน่ๆๆๆ
ได้ลุ้นอีก 15 วัน
อิอิ ลองดูสักตั้งหนึ่ง
เชียงรายครูนีไป 2 ครั้งแล้ว
ความประทับใจยังไม่จางหาย
แต่ปาย ยังไม่มีโอกาสไปเยือนเร้ยยย
อยากไปสุดๆๆๆ
แต่ แต่ คงต้องรอโอกาสที่ดีกว่านี้ค่ะ
อาทิตย์หน้าที่โรงเรียน
จะไปทัวร์มาเลเซีย -สิงคโปร์
แต่คนูนีไม่ไป เพราะไปมาแล้ว
ประหยัดเงินค่ะ งก ว่างั้นเถอะ
หุ หุ
น้องผักหายไวไวน่ะจ้า
เป็นห่วงค่ะ
deeanee   
Mon 15 Dec 2008 11:29 [1]